مطلب چاپ شده در روزنامه ليبراسيون 11 فوريه 2010 در خصوص حمايت از دموكرات هاي ايراني

RéSo نامه ای از طرف مبارزان

از چندین ماه پیش، با دقت نظاره‌گر آنچه هستم که در کشورت میگذرد و از هدف و انگیزه‌ات حمایت می‌کنم. در خرداد ماه گذشته، بار دیگر حسی عمیق نسبت به نمونه‌ای از ملتی که بر هدف و آرمان خود مسلط شده است در خود احساس نمودم. ملتی که بر آن شد تا یکپارچه به پای صندوق‌های رأی و سپس برای دفاع از نتیجه‌ای که در آن‌ها بود به خیابان‌ها بیاید. کمی بعد، به شدت تحت تأثیر اراده و پا فشاری ملتی قرار گرفتم که با تظاهرات پی‌در‌پی خود، اعتراضش را با وجود همه‌ی ممنوعیت‌ها، زندانی‌ها و تهدید‌های فراوان به مرگ، ابراز نمود.

در این دوره‌ی سرنوشت‌ساز، با وجود همه‌ی خطرات و اعدام‌های بسیاری از مخالفین، ملت تو همچنان به دفاع از حقوق انسانی خود با متانت تمام ادامه داده است.

نگرانی‌ام از این است که در سالگرد انقلاب اسلامی سال 57، قدرت، همچنان چشمانش را بر واقعيت بسته نگاه دارد و در سخت تر نمودن سرکوب‌ها در مقابل تظاهرات مردمی، تردیدی به خود راه ندهد.

بدان که عده‌ی ما در ادامه‌ی این شرایط بسیار است.

از چه روی این مسأله به من مربوط است؟ من در هزاران کیلومتر دورتر از کشور تو زندگی می‌کنم و نمی‌دانم آیا می‌توانستم شهامت تو را داشته باشم؟ گذشته از این، آگاهم که برخی از ایرانیان، بسیار محتاطانه به بیانیه‌های حمایتی که از خارج از کشور منتشر می‌شوند توجه می‌کنند.

با این وجود، چگونه می‌توان نسبت به دولتی که در صدد سرکوب ملت خویش است واکنشی نشان نداد؟ می‌دانم که ایران چهره‌ی دیگری دارد. جامعه‌ای که در آن زنان در دانشگاه‌ها اکثریت دانشجویان را تشکیل می‌دهند و جوانان به مدد تکنولوژی‌های جدید از تفکری باز برخوردارند. کشوری که مسأله‌ی جدایی دین از سیاست بحث داغ امروز اوست. این چهره‌ی ایران است که من در پس این تظاهرات‌ها در برابر رژیم می‌بینم و هم اوست که می‌خواهم پشتیبانش باشم.

امروز، این آینده‌ی ایران است که در میدان مبارزه قرار گرفته است. با استقامتت در این راه، تو در واقع از عقیده‌ی جامعه‌‌ی خویش دفاع می‌کنی. جامعه‌ای آزاد که در آن هر کس می‌تواند خود واقعی‌اش را به جامعه بنمایاند. با این نمونه‌ای که در حال نشان دادنش به جهانیان هستی، دموکراسی را در جهان قوت می‌بخشی، افراط‌گرایان را تضعیف و پایه‌های قدرت دیکتاتوران را سست می‌کنی و ما به خاطر همه‌ی آنچه که برایمان به ارمغان می‌آوری، هرگز نخواهیم توانست به قدر کافی سپاسگزارت باشیم.

با رساندن این نامه به اطلاع عموم، امیدوارم توجه حداکثر افراد را به اهمیت این مبارزه و ابراز حمایتشان از دموکراسی خواهان ایرانی جلب کنم.

بدان که از هم اکنون، عده‌ی ما برای ادامه‌ی مبارزه‌ات و برای ستودن و حمایتش، بسیار است. به این امید که حمایتمان، قوت قلب و تکیه‌گاهی باشد برای تلاشت در جستجوی آزادی

Cet article vous a plu? Vous pouvez:

Le partager sur Facebook

Vous abonner à la newsletter de RéSo

Suivre l'actualité de RéSo par flux RSS ou sur Twitter

Nous contacter pour participer à l'activité de RéSo